RAMİZ RÖVŞƏN OLAN YERDƏ...

19:00 / 02.05.2019

Çox gecikmişdim... Baharın ilıq nəfəsini duymamış bozarmış buludlar əllərimdən tutub məni üzü payıza tərəf aparmışdı...

O vaxtdan 26 ilin baharı keçdi və birdən yadıma düşdü ki, yenə bahar gəlir, çölümüz, çəmənimiz bəzənir, bağımız-bağçamız yaşıl donunu geyinir. Bəlkə, bu bahar gözümüzün gözünə baxa bilmədiyi, qulaqlarımızın kar olub səsini duya bilmədiyimiz üzü yurdlarımıza tərəf yön ala bildik, bəlkə....

Narın-narın yaz yağışı yağırdı. Fikirləşirdim, görəsən, 26 ildən artıqdır ki, erməni işğalında qalan qərib yurdlarımıza bahar gəlirmi, oralara da yaz yağışı yağırmı? Bəlkə də yağır, axı, yaz yağışlarının yağan vaxtıdı. Bəlkə də yağmır, niyə yağsın ki...26 il bundan əvvəl kənddə yaşadığımız illərdə yazqabağı şıdırığı yağışlar yağardı, dağlardan gələn sellər Ağa çayına axar, çay da daşıb həndəvərində olan bağ-bağçanın çör-çöpünü, bəzən qollu-budaqlı ağacları belə kökündən çıxararaq ətəyinə yığıb kükrəyə-kükrəyə Bərgüşad çayına tərəf aparardı... Elə bil nəyəsə acığı tutub hislənərək lərzəyə gələn Ağa çayı VII əsrin yadigarı hardasa iki mərtəbəli ev hündürlüyündə olan “Daş körpü”nün belə üstündən aşardı.

Təbiətin bu qeyri-təlatümlü halı kəndin camaatını qorxuya salardı. Kəndimizin görmüş-götürmüş ahılları əllərini göyə qaldırıb Allaha dua edərdilər. Biz uşaqları isə o gün evdən çölə çıxmağa qoymazdılar. Mən isə hamının gözündən yayınıb yolağanın altından sıyrılıb içimdəki anlaşılmaz maraqla, çaya tərəf qaçardım və çay daşqınını görəndə isə üzümdən, gözümdən axan yağışın sularını uda-uda babamdan eşitdiyim sözü (Allah...Allah...Allah, sən özün saxla)  ürəyimdə pıçıldayardım. Aradan bir az keçəndən sonra, güclü yağan yağış ara verər, heç nə olmamış kimi günəş buludların arasından sıyrılıb çıxar, yenidən ətrafı isindirər, kükrəyib coşan Ağa çayı da sakitləşib öz axarına düşərdi...

Palçığa batan qol-budağı qırılmış ağaclar canlarında təpər tapıb yenidən dirçələrdilər. Yaşıl donunu geyinib, güllü yaylığını başına atan kəndimizin gözəlliyi birə-beş artardı. Yenə hər kəs öz işinin başına dönərdi...O zaman kimin ağlına gələrdi ki, bu firəvan, qaynar həyatın axarı pozulacaq, el yurdundan-yuvasından didərgin salınacaq, qədim ata-baba yurdu-yuvası yağmalanacaq...!?

Od tutdum-

Həsrətindən od tutdum,

Vətən, dərdin güc gəldi,

Adımı da unutdum!

Qalaq-qalaq-

Qalandım qalaq-qalaq,

Gəlin ay elim, obam,

Köçək yurdda, yurd salaq.

27 ildir ki, illərimizi həsrət çəkməklə Vətənə bağlı ağzı dualı, sözü qılınc kimi kəsən, yurd deyə-deyə qərib yerlərdə gözlərində dünya boyda dərd yükünü daşıyan ata-və analarımızı qərib yerlərdə torpağa veririk... Qəlbimizin dərinliyinə işləyən qaysaq bağlamayan yaralarımız elə bil ki, bahar aylarında daha çox qövr eyləyir.

Bu günkü yağış da məni xəyalların qanadında bir zamanlar qoynunda doğulub boya-başa çatdığım, bu gün isə ruhumun dolaşdığı o yurd yerlərimizə aparmışdı...

Doğma yurdumun həsrətindən, niskilindən dolan qəlbimi ovutmaq üçün başımı qollarımın arasında gizlədirəm ki, iş yoldaşlarım göz yaşlarımı görməsin. Qəfildən gözlərim qolumun altındakı «Azad Azərbaycan» qəzetinin (27 aprel 2011-ci il) 7-ci səhifəsində  “GEDƏK RAMİZ RÖVŞƏN OLMAYAN YERƏ”  başlıqlı yazıya dikilir. Bu rəngi saralmış qəzetin nə vaxt gəlib bura düşdüyünü belə xatırlamıram. Ramiz Rövşən şeirinin vurğunu olduğuma görə yaşla dolan gözlərimi  yazıdan yayındıra bilmirəm. Hərdənbir gözlərimdən süzülən damlalar qəzetin saralmış rəngini biraz da görünməz hala salsa da, oxumağa çalışıram. Oxuduqca həmkarım Aydın Arslan qardaşımın qarasınca deyinirəm: - Sən də bu şeirləri yazmağa vaxt tapdın; məni öldürməkmi istəyirsən, ay qardaş! Sonra özüm-özümə təsəlli verib deyirəm ki, axı, o nə bilsin ki, mən Ramiz Rövşənin şeirlərinin vurğunuyam, nə bilsin ki, mən  Vətən, yurd həsrətinə, niskilinə bürünərək göylə-yer arasında qalmışam... Məqaləni oxuduqdan sonra beynimdə dolaşan sərbəst düşüncələrimi, necə deyərlər, cavab kimi isti-isti kompüterin yaddaşına köçürməyi vacib bilirəm. Güman edirəm ki, həmkarım məndən inciməz...

...Yuxun gəlsin deyə kitablara

üz tutdun.

İşə bax, Ramiz Rövşənin

 «Gedək biz olmayan yerə»

kitabı keçdi əlinə.

Yuxunu da unutdun.

Nə yaman qəlbinə

toxundu elə.

Yoxsa, məhəbbətin

dönübdü külə!?

Könülmü qırmısan

sən bilə-bilə?!

Kim olduğunu xatırlatdımı

Ramiz Rövşən o gecə?!

O gecə yuxunu əlindən aldı,

Ötən günlər gözlərində dolandı,

Səni diri-diri məzara saldı?!

Bəlkə, bəbəyində gizlədiyini,

Bəlkə, həsrətinə dözmədiyini,

Bəlkə, heç qədrini bilmədiyini,

Gözünün önünə gətirdi

Ramiz Rövşən o gecə!?

Xatirələr bir-birinə qarışdı

Ötən ildən, keçən gündən danışdı.

Yorğan-döşək ilan olub

O gecə canına darışdı...

«Örtüldün qapı kimi».

Anan xəyalına gələndə

körpə uşaq kimi nəvazişə

ehtiyac duyub kövrəldin!

«Kölgə» hisslərini səfərbər etdi.

Şeiri yarımçıq qoydun!

Səhifədəki «Ayrılıq»a gözlərin dikiləndə,

Xəyalın dan yeri tək söküləndə,

Səhifəni yarımçıq qoyub qaçdın!

«Darıxır» səni yaman darıxdırdı

Ağzında dilin yandı

Elə Ramiz Rövşən kimi...

Tüstün təpəndən çıxa-çıxa

qaçmağa başladın...

Elə sandın ki, xatirələrin

əlindən qaça bilərsən...

Elə sandın ki, özündən

qaça bilərsən...

Ramiz Rövşəndən

Qaça bilərsən?!

Amma...

«Qara paltarlı qadın»

qəfildən çıxdı qarşına

Baxanda gözlərinin yaşına

Sənə doğma gəldi bu göz yaşları!..

Beləcə yadına saldı Ramiz Rövşən

Unudulmuşları!...

Niyə o qadının göz yaşları

Sənə elə doğma gəldi?!

Yoxsa, kimisə gözüyaşlı qoymusan?!...

Hə, Aydın qardaşım! Sizin də dediyiniz kimi, Ramiz Rövşən sözünün  ruhu da başqadır, rəngi də, ölçüsü də.. Elə ki, Ramiz Rövşən  sözünü sevdik, sözdən anladıq, bax, onda, başqa bir dünyaya qədəm qoyuruq. Bax, onda, vətəni də, yurdu da, torpağı da, insanlığı da gerçəkdən sevməyi bacarır, vətənin əsgəri olmağa müntəzir oluruq...

Məqalədə vurğulayırsınız ki, şeirlərini sevsəm də, Ramiz Rövşəni yaxından heç görməmisən. Həmyerlim olmasına baxmayaraq mən də onu tədbirlərdə çox görsəm də, bir neçə dəfə söhbət eləmək mutluluğunu dadmışam. Bu azacıq söhbətimiz illərə bərabər olub, torpağımın, yurdumun ətrini şeirlərindən qəlbimə köçürsəm də, söhbətindən doya bilməmişəm...

Milli mənliyi ilə həmişə oxucuların diqqətində olan Ramiz Rövşən sözləri ilə də onları sehirləməyi bacarır. Şeirlərində duyulan səmimilik, şirinlik, sadəlik, saflıq və böyüklük onun qəlbindən şeirlərinə süzülür. Ramiz Rövşən müqəddəs şair xəyalı ilə doğma yurdunu, onun füsunkarlığını təkrarsız təbiətini İlahi məqamına qədər yüksəldib.  Məhz bu xüsusiyyətlərinə görə həmsöhbətləri onu dinləməyə böyük üstünlük verirlər.

Ramiz Rövşən RUH şairidir, DƏRD şairidir.

Ramiz Rövşənlə həmsöhbət olanlar bilir ki, onun sehrindən çıxmaq çətindir. O, vətənin aşiqidir, yurdun, torpağın və ən nəhayət, İNSANlığın divanəsidir. Ramiz Rövşənin özü burda, ruhu göylərdədir. Bəlkə, o, Allaha yaxın olmaq üçün göylərdə məskən salıb, bəlkə, o, yanıb kül olmaq üçün üz tutub göylərə. Axı, SÖZ tonqalında yananlar, kül olub yenidən doğulurlar bu SÖZ dünyasında əbədi yaşamaq üçün...

Tahirə Öztürk (AĞAMİRZƏ)

Şairə-jurnalist

 

 

 


Etiket:
Xəbərlər

Kiçik bir zaman kəsiyində rayon mərkəzi Spitak şəhəri, qonşu kəndlər, o cümlədən Qursalı kəndimiz yer üzündən silindi- Vaqif Namazov

19.05.2019

Göy üzünün şairi

18.05.2019

Bizsiz Laçın işğaldan sonra (FOTO)

18.05.2019

Türkün qədim yurdu- İrəvan Xanlığının tarixi

17.05.2019

Bilmək və inanmaq arasında - Nəyə inanırıq, nəyi bilirik?

16.05.2019

Qoşabulaq kəndindən II dünya müharibəsində həlak olan və itkin düşən soydaşlarımız

16.05.2019

Üzeyir Hacıbəyov aşıq sənəti haqqında

15.05.2019

Ardanış kolxozu və sədrləri

15.05.2019

Həyat yoldaşı ilə birgə güllələnən Sovet İttifaqı qəhrəmanı, gənc general kimdi?

14.05.2019

Tanınmış yazıçı- publisist, vətənpərvər ziyalı

14.05.2019

“Könüllü” köçürülmə erməni xəyanəti idi

13.05.2019

Yüzilliklər boyu yaşayacaq bir abidə...

13.05.2019

Tarixin GİZLİNLƏRİ – Rus zabit Berlinə bayraq sancan Məmmədovu niyə güllələdi? – VİDEO

12.05.2019

Dastan haqqında

11.05.2019

Azərbaycanlıların deportasiyası və 1988-ci il faciəsi

11.05.2019

Bir gölün dəniz dərdi

10.05.2019

“Rütbəli erməni əyilib mənə dedi ki, atam azərbaycanlıdır...” – ƏSİR DÜŞƏRGƏSİ

10.05.2019

Dünya siyasətinin Heydər Əliyev zirvəsi

10.05.2019

“Özümü tualetə atıb boğulmaq yeganə xilas yolu idi...” –ƏSİR DÜŞƏRGƏSİ

09.05.2019

GÖYÇƏNİN SAZ-SÖZ USTADLARI İKİNCİ DÜNYA MÜHARİBƏSİNDƏ

09.05.2019

Ədəbiyyatın Şuşasız Şuşası

08.05.2019

“Avtomatın qundağı ilə vurdular, düşdüm meyitin üstünə...” – ƏSİR DÜŞƏRGƏSİ

08.05.2019

Dəmir Gədəbəylinin şeirləri

07.05.2019

300 erməninin mühasirəsində: bitməyən gecə, qaranlıq lağımda itən düşmən – ƏSİR DÜŞƏRGƏSİ

07.05.2019

"Ermənistandan" qovulmuş Azərbaycan türklərinin sayı

07.05.2019

Kitab danışır - Xalqların və Kütlənin psixologiyası.

06.05.2019

Azərbaycan ədəbiyyatında deportasiya mövzusuna həsr olunmuş əsərlər

06.05.2019

Abbas Çayxorski - Qəribə soyadlı azərbaycanlı “Atom kralı”

05.05.2019

Azıx mağarasının müasir taleyi və “erməni dişi” - Şəhla Cabbarlı yazır

04.05.2019

Nərimanlı kəndindən ikinci dünya müharibəsində itkin düşən soydaşlarımız

04.05.2019

Sonradan sevərsən...

04.05.2019

Göyçə dedim, yaralarım göynədi...

03.05.2019

Aclıq
(Hekayə)

03.05.2019

RAMİZ RÖVŞƏN OLAN YERDƏ...

02.05.2019

Göyçə gölü, göy üzündə gözüm var

01.05.2019

Göyçə mahalında Adatəpə kəndi

01.05.2019

Görəsən mavi gözlü, şux mələyim, Göyçə gölüm bu hicrana necə dözür...

30.04.2019

Soyqırıma məruz qalan Azərbaycan toponimləri

30.04.2019

Xocalı soyqırımını törətmiş ermənini məhv edən döyüşçü - Aprel döyüşlərinin gizli tərəfi

29.04.2019

“CAMALIN GÖYÇƏKDİ BAYRAM AYINDAN” – Professor Ələddin Allahverdiyevin yazısı

28.04.2019

Allahverdi Təkləlinin şeirləri

28.04.2019

“REPATRİASİYA”... DEPORTASİYA... və yaxud GİZLİ İŞĞAL

27.04.2019

Bizim Kino - Babək

27.04.2019

Kitablar haqqında 15 maraqlı məlumat

26.04.2019

Gülzar nənə ilə Kitab bayramı

26.04.2019

İçimdən göyərən dərdimdi Göyçə…   II HİSSƏ

25.04.2019

Ermənistanda Türk toponimlərinin dəyişdirilməsi

24.04.2019

Qərbi Azərbaycan (Ermənistan) kolanıları

24.04.2019

Asif Ata. Deyimlər (“Rəmzlər” Bitiyindən)

23.04.2019

Səfəvilər dövründə Azərbaycan dili

23.04.2019
Bütün xəbərlər