Ləngərli kişi

13:24 / 01.04.2019

Yaz ayının ilk günləri idi. Amma qış öz yerini yaza verməyə tələsmirdi. Gün yavaş-yavaş əyildikcə, havada olan soyuqluq daha da hiss olunurdu.

Dostum Qılman İmanla tariximizdən, ədəbiyyatımızdan, qədim yurd yerlərimizdən, yazarlarımızdan və s. söhbət edə -edə vaxtın necə keçməsindən belə bixəbər idik. Havada olan soyuqluğa baxmayaraq, dəniz kənarı parkda insanlar qaynaşırdı. Kimi dinməz dənizə tamaşa edir, kimi dayanıb söhbət edir, bəzi adamlar isə yeyin adımlarla yanımızdan ötüb keçir, sanki harasa tələsirdilər. Onu da qeyd edim ki, Qılman İmanın özünəməxsus şirin üslubu dinləyicisini vəcdə gətirir, oxuduqlarını, öyrəndiklərini, eşitdiklərini şirin söhbətlərinin sehriylə həmsöhbətini sehirləndirir, vaxtın, zamanın adamdan xəbəri olmur.

Həmin anlarda vaxt bizə dəymədiyi kimi, bizdə vaxta dəyib- toxunmazdıq.
Vətənimin, dədə-baba torpaqlarımızın yanğısını, odunu neçə illərdir ki, ürəyimdə köz edib, ağrısı, acısı damarlarımda axan qan ilə bütünlüklə vücuduma yayılmış, saçımın tükündən dırnağıma kimi yandırmışdı. Torpaq yanğısı, yurd yanğısıdan o qədər danışmışdım ki, ağzımda dilim dolaşır, sözləri belə düzgün tələffüz edə bilmirdim.
Xəyalən bir də qayıtmışdım o qanlı-qadalı payıza. Könül səksəkəsindən azad, asudə olduğum axırıncı payız... Ayrı-ayrı xatirə qəlpələriylə bir kənd, bir böyük el-oba olaraq baş-başa, ürək- ürəyə olduğum, yurdumda keçirdiyim son payızı "diriltməyə" cəhd etmişdim ürəymdə...
Uşaqlığımın, Göyçə ömrümün işığı 1988-ci ilin payızıyla eyni vaxtda söndü...
Yaxın ayrılıqdan xəbərsiz, ürəkləri yurd nəşəli, sevgiylə, inamla, arzularla dolu elim-obam...
Göyçəmizin işığını sönməyə qoymayacaq ata-babalarımızın nakam ruhlarından başqa heç kim qalmadı orda. O narahat ruhlar köçkün ellərimizi niskilli-niskilli dolaşdıqca  qərib məzarlar bizləri heç vaxt bağışlamayacaqlar...  


Bu anda Qılman İmanın təklifi məni düşüncələrimdən ayırdı.

-Bəlkəm bir çay icək? İlqar, həm də yadıma düşmüşkən  sənə deyim ki, bir saatdan sonra hörmətli ağsaqqalla görüşəcəyik. Unutmamısan ki?
Düzünü deyim, unutmuşdum. Amma özümü elə aparırdım ki, guya yadımdadır. Çay təklifini qəbul etsəm də, gərgin vaxtlarımda tez-tez olan baş ağrılarım görüşə olan həvəsimi öldürmüşdü.
Onsuzda görüş olacaqdısa, geci-tezi görüşəcəydik.
Ona görə yox ki, vəd eləmişdim. Guya bütün vədlərimiz əmələ çevrilirmi? Hərdən ürəyimizdə əhdə xilaf olmamağa çox çalşsaq da, "sabah edərəm” , "biri gün vaxt edərəm" deyə-deyə vaxtı föftə veririk , nə iş görülür, nə vəd yadımıza düşür.
Bəzən də heç iradəmizdən asılı olmayan səbəbdən, niyyət elə axıracan niyyət olaraq qalır.
Qılman İmanın sualı məni fikirdən ayırdı.
-Nə düşünürsən?!... Mütləq görüşməliyik!
Dostumun qəti qərarı mənə əlavə nəsə söz deməyə belə şans qoymamışdı.
Başımla razılığımı bildirdim - Görüşək -  dedim.
- İlqar, o insan sırf sənin ürəyincə olan bir insandır. Özün görəcəksən. Vətənpərvər, ağsaqqal, ziyalı bir insandır.
Sözün düzü, əvvəl mən görüşə ürəklə gedim deyə bu sözlər söz xatirinə deyildiyi kimi başa düşürdüm.
Dostumu çox incitməmək üçün dedim: Mütləq gedək!
Bir az eyni açılsın deyə şeir yaddaşını tərpədirdim. 
Ən çox sevdiyi bir şeirini qiraət edəndən sonra, söhbətimizə təbəssümə oxşar bir işıq gəldi.
- Gedək onda, vaxtır.
Bu sözümə bəndmiş kimi üz tuturuq görüşəcəyimiz həmin insanın iş yerinə.
Əvvəlcə hörmət əlaməti olaraq Qılman İman qapını döyür. Qapının arxasından əmiranə səs gəlir.
 - Buyurun ! - Sözündən sonra qapını açırıq. Həmin insan bizi ehtiramla salamlayır, “xoş gəlmisiniz” deyib stulda əyləşməyimizi işarə edir.
Hal-əhval tutana kimi çay gəlir. Goyce.az saytını xəbər alır, izlədiyini deyir və öz təklif, tövsiyyələrini verir.
Və beləcə yavaş-yavaş bizi kökə bağlayan tellərin, əcdadlarımızın irsinə calanan izlərimizdən söhbət başlayır.

Qonağı olduğumuz ziyalı İNSAN, Qərbi Azərbaycanın bütün mahallarının: tarixini, folklor - etnoqrafiyasını, ədəbiyyat və mədəniyyətini, ictimai-siyasi və elm xadimlərinin həyat və yaradıcılığını , toponimlərini elə incələyir ki, sözlər, cümlələr çeşnəsi toxunduqca gözəlləşən xalıya-xalçaya bənzəyirdi.


Çaydan bir qurtum içərək, qarşısındakı kitab-dəftəri səliqə ilə düzəldib üzünü bizə tutur:
-Dastanlardan gələn nərələri eşidəndə, ulu şərqiləri dinləyəndə, bir bayatının sehrinə düşəndə qəlbin coşub -çağlayırsa, qanın qaynayırsa, dəməli,  mənsub olduğun xalqın yaddaş qapıları açılır insanın üzünə. Kökündən güc alırsan, kökünə köklənirsən. Şərəfli bir yol keçmiş tariximiz var. İllər, qərinələr, əsirlər, eralar şahidlik etmiş tariximizə söykənmişik biz!...Fikir məni götürür...İlahi, bu nə sirrdir?  Bu insanı dinlədikcə ürəyimdə doğmalıq, əsl el ağsaqqalı, mərd kişi nüfuzu göz önümdə canlanırdı. Bu insan danışdıqca şəxsiyyətinə, insanlığına, insanın özündən asılı olmayan hörmət, izzət vurğunluq yaranırdı.


Otağın hər yerindən, elə bu böyük ürəkli insanın özündən də Göyçə ətri, Göyçə qoxusu gəlirdi.

Göz önümdə dağ vüqarlı, dağ əzəmətli bir insan əyləşmişdi.
Göyçənin tək güllərinin ətrini, dağlarının ilqarını yox, həm də Göyçənin özü boyda torpağını qürbətə gətirən, qürbətdə Göyçənin döyünən ürəyi idi bu İNSAN ! Və özüm-özümdə düşünürəm. İlahi, bu İNSANIN bu qədər mənim gözümdə ucalmasına  nə səbəb ola bilər?!...
Onun böyük nüfuzunun əsl səbəbi də tarixinə, kökünə, elinə-obasına, yurduna möhkəm bağlarla bağlanmağı idi. Köklü bir ocaqda, ziyalı bir ocaqda dünyaya gəlməsi dayanırdı!...
El-oba təəssübü məsələsində olduqca prinsipial bir insanla söhbət edirdik . Tale sanki onu yurduna həyan olmağa dünyaya gətirmişdi. Harada olmasından asılı olmayaraq , o, yurda gərəkli olmağa bizim önümüzdə məşəl olmaq idi və oldu da!
Yurdlarımızla bağlı düşüncələrimizi, görəcəyimiz işləri, planlarımızı dinlədikdən sonra, məsləhətlərini verib əlimizi sıxdı. 
 - Uğurlar sizə, uşaqlar !
Və belecə ayrıldıq. Mənim hələ də fikirim bu İNSANIN yanında idi.
Qılman İman səssizliyini pozdu.  

- İlqar, nə düşünürsən?!..


- Qılman, bu tanışlığa görə sənə təşəkkür edirəm! ƏSL LƏNGƏRLİ KİŞİ ! ƏSL OĞUZ TÜRKÜ !

O vaxtdan bu vaxta bir il keçib. Ozü haqda danışmağı, tərifi sevmədiyi üçün hər dəfə bu yazını sonraya saxlayırdım. Beləliklə, bu qərara gəldim ki, ad yazmamaqla bu yazını yazım. Yazmasam olmazdı, çünki ürəyim O İNSANIN təəssüratlarıyla doludur!

Kecmişi aramaq nə qədər vacibsə, bu günü yaddaşlara hopdurmaq ondan da zəruridir.
Unutmuşuq ki, yaşadığımız dövrün bu cür mərd insanlarını bizdən yaxşı heç kim yaza bilməyəcək. Aydın görünən aydınlarımız tam həqiqətləri ilə gələcəyə əmanətlənməsə, bunu bizə hec kim bağışlamayacaq və niyə də bağışlasınlar?

İlqar İsmayılov


Etiket:
Xəbərlər

Qərbi Azərbaycan (Ermənistan) kolanıları

24.04.2019

Asif Ata. Deyimlər (“Rəmzlər” Bitiyindən)

23.04.2019

Səfəvilər dövründə Azərbaycan dili

23.04.2019

Bizim Kino - Qanlı Zəmi 

22.04.2019

Göyce.az Azər Abdullanın "Qəmərlidən keçən qatar"  hekayəsini təqdim edir.

21.04.2019

Qardaşını və oğlunu şəhid verən yeganə Xalq yazıçımız

21.04.2019

Viktor Hüqo və onun "Paris Notr-Dam kilsəsi"

20.04.2019

Qəlbində vətən həsrəti inildəyən şair...

19.04.2019

Başlıbel qətliamından 26 il ötür - İşğaldakı Şəhid ruhlar məskəni...

19.04.2019

Özünü ölümə atıb əsgərlərini xilas edən komandir: Elnur Əliyevin həyat yolu- FOTOLAR

18.04.2019

Özündən 60 yaş böyük kişi ilə evlənən dahi qızcığaz

17.04.2019

URVATLI SÖZÜN İŞIĞINDA

17.04.2019

Əliyev İsmayıl Hüseyn oğlu

16.04.2019

Azərbaycandilli mətbuat Ermənistanda qadağaya məruz qalanda, Bakıda erməni dilində qəzet və jurnallar çıxıb

16.04.2019

"Böyük Ermənistan və ermənilərin xilası”: ABŞ nədən Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətini tanımadı...

15.04.2019

BAĞLAYIN GÜNAHKAR PƏNCƏRƏLƏRİ
       (Məsum günahkar Elina üçün )

15.04.2019

Xain bəd qandırar a yara məndən-Növrəs İmanın şeirləri

14.04.2019

Rusiya sovetləşmə müqabilində Zəngəzur, Göyçə, Dərələyəz mahalları Ermənistana vermişdir.

14.04.2019

Kişilik məktəbi (Hekayə)

13.04.2019

Xatirə Həsrət Göyçənin şeirləri

12.04.2019

Erməni tarixçi ermənilərin qədim xalq olması barədə iddiaları alt-üst etdi – Video

12.04.2019

“BÜTÜN QƏLƏBƏLƏR – QAN RƏNGİNDƏDİR”

12.04.2019

XIX əsrin əvvəllərində Qarabağ və Gəncə xanlıqlarının inzibati vahidləri və əhalisi

11.04.2019

Müəllim ucalığı

11.04.2019

Ənəlhəqq həqiqəti...

10.04.2019

Namiq Məna: Meyxanada bədahətən şeir deyən elə adamlar göstərərəm sizə, özünə şairəm deyən bir ay evində oturub fikirləşsə, o sözləri yaza bilməz.

10.04.2019

Rəşid Göyçənin şeirləri

09.04.2019

AŞIQ ŞAHSOLTAN – 70   SAZLI-SÖZLÜ BİR DÜNYANIN RƏNGLƏRİ

09.04.2019

17 nəfərin diri-diri yandırıldığı gün-AĞDABAN SOYQIRIMI

08.04.2019

İlk baxışdan ilk məhəbbət

07.04.2019

Füzuli Sabiroğlunun şeirləri

06.04.2019

Bir toponimin hikməti

06.04.2019

Richard Branson - Hər şeyi kənara qoy! GİRİŞ VƏ ET!...

05.04.2019

Sarınər gədiyinə varanda

05.04.2019

Göyçə gölünün pıçıltıları

04.04.2019

Aprel şəhidləri - Fotolorla

04.04.2019

İstedadlar sorağında - Rəşid Bərgüşadlı

03.04.2019

İtirdiklərimiz!...

02.04.2019

Gizlin dəfn edilən böyük aktyor - Adil İsgəndərovu niyə kimsə yada salmadı...

01.04.2019

Ləngərli kişi

01.04.2019

İşğalçı Rusların dərsini verən Səfəvi hökmdarı - II Şah Abbas

31.03.2019

1918-ci il azərbaycanlıların soyqırımı. Bakıda mart qırğınları

31.03.2019

Aşıq Alının yeddi divanisi

30.03.2019

"Mikoyan Dağlıq Qarabağ və Zəngəzurun Ermənistana verilməsinə ən kəskin etiraz edənlərdən olub"

30.03.2019

Bu torpaqda izin qaldı...

29.03.2019

“Erməni-qriqoryan kilsəsi XIX əsr ərzində alban irsini məhv edib, qarət edirdi”

28.03.2019

Vətən, başın sağ olsun

28.03.2019

İrəvan şəhəri və onun tarixi haqqında

27.03.2019

Ermənilərə qan udduran qaçaq qadın-“Kişi Tavat” - ARAŞDIRMA

27.03.2019

“Qorbaçov “peşka” idi, SSRİ-ni Andropovun adamları dağıtdı” - SƏS-KÜY YARADACAQ MÜSAHİBƏ

26.03.2019
Bütün xəbərlər