Ləngərli kişi

13:24 / 01.04.2019

Yaz ayının ilk günləri idi. Amma qış öz yerini yaza verməyə tələsmirdi. Gün yavaş-yavaş əyildikcə, havada olan soyuqluq daha da hiss olunurdu.

Dostum Qılman İmanla tariximizdən, ədəbiyyatımızdan, qədim yurd yerlərimizdən, yazarlarımızdan və s. söhbət edə -edə vaxtın necə keçməsindən belə bixəbər idik. Havada olan soyuqluğa baxmayaraq, dəniz kənarı parkda insanlar qaynaşırdı. Kimi dinməz dənizə tamaşa edir, kimi dayanıb söhbət edir, bəzi adamlar isə yeyin adımlarla yanımızdan ötüb keçir, sanki harasa tələsirdilər. Onu da qeyd edim ki, Qılman İmanın özünəməxsus şirin üslubu dinləyicisini vəcdə gətirir, oxuduqlarını, öyrəndiklərini, eşitdiklərini şirin söhbətlərinin sehriylə həmsöhbətini sehirləndirir, vaxtın, zamanın adamdan xəbəri olmur.

Həmin anlarda vaxt bizə dəymədiyi kimi, bizdə vaxta dəyib- toxunmazdıq.
Vətənimin, dədə-baba torpaqlarımızın yanğısını, odunu neçə illərdir ki, ürəyimdə köz edib, ağrısı, acısı damarlarımda axan qan ilə bütünlüklə vücuduma yayılmış, saçımın tükündən dırnağıma kimi yandırmışdı. Torpaq yanğısı, yurd yanğısıdan o qədər danışmışdım ki, ağzımda dilim dolaşır, sözləri belə düzgün tələffüz edə bilmirdim.
Xəyalən bir də qayıtmışdım o qanlı-qadalı payıza. Könül səksəkəsindən azad, asudə olduğum axırıncı payız... Ayrı-ayrı xatirə qəlpələriylə bir kənd, bir böyük el-oba olaraq baş-başa, ürək- ürəyə olduğum, yurdumda keçirdiyim son payızı "diriltməyə" cəhd etmişdim ürəymdə...
Uşaqlığımın, Göyçə ömrümün işığı 1988-ci ilin payızıyla eyni vaxtda söndü...
Yaxın ayrılıqdan xəbərsiz, ürəkləri yurd nəşəli, sevgiylə, inamla, arzularla dolu elim-obam...
Göyçəmizin işığını sönməyə qoymayacaq ata-babalarımızın nakam ruhlarından başqa heç kim qalmadı orda. O narahat ruhlar köçkün ellərimizi niskilli-niskilli dolaşdıqca  qərib məzarlar bizləri heç vaxt bağışlamayacaqlar...  


Bu anda Qılman İmanın təklifi məni düşüncələrimdən ayırdı.

-Bəlkəm bir çay icək? İlqar, həm də yadıma düşmüşkən  sənə deyim ki, bir saatdan sonra hörmətli ağsaqqalla görüşəcəyik. Unutmamısan ki?
Düzünü deyim, unutmuşdum. Amma özümü elə aparırdım ki, guya yadımdadır. Çay təklifini qəbul etsəm də, gərgin vaxtlarımda tez-tez olan baş ağrılarım görüşə olan həvəsimi öldürmüşdü.
Onsuzda görüş olacaqdısa, geci-tezi görüşəcəydik.
Ona görə yox ki, vəd eləmişdim. Guya bütün vədlərimiz əmələ çevrilirmi? Hərdən ürəyimizdə əhdə xilaf olmamağa çox çalşsaq da, "sabah edərəm” , "biri gün vaxt edərəm" deyə-deyə vaxtı föftə veririk , nə iş görülür, nə vəd yadımıza düşür.
Bəzən də heç iradəmizdən asılı olmayan səbəbdən, niyyət elə axıracan niyyət olaraq qalır.
Qılman İmanın sualı məni fikirdən ayırdı.
-Nə düşünürsən?!... Mütləq görüşməliyik!
Dostumun qəti qərarı mənə əlavə nəsə söz deməyə belə şans qoymamışdı.
Başımla razılığımı bildirdim - Görüşək -  dedim.
- İlqar, o insan sırf sənin ürəyincə olan bir insandır. Özün görəcəksən. Vətənpərvər, ağsaqqal, ziyalı bir insandır.
Sözün düzü, əvvəl mən görüşə ürəklə gedim deyə bu sözlər söz xatirinə deyildiyi kimi başa düşürdüm.
Dostumu çox incitməmək üçün dedim: Mütləq gedək!
Bir az eyni açılsın deyə şeir yaddaşını tərpədirdim. 
Ən çox sevdiyi bir şeirini qiraət edəndən sonra, söhbətimizə təbəssümə oxşar bir işıq gəldi.
- Gedək onda, vaxtır.
Bu sözümə bəndmiş kimi üz tuturuq görüşəcəyimiz həmin insanın iş yerinə.
Əvvəlcə hörmət əlaməti olaraq Qılman İman qapını döyür. Qapının arxasından əmiranə səs gəlir.
 - Buyurun ! - Sözündən sonra qapını açırıq. Həmin insan bizi ehtiramla salamlayır, “xoş gəlmisiniz” deyib stulda əyləşməyimizi işarə edir.
Hal-əhval tutana kimi çay gəlir. Goyce.az saytını xəbər alır, izlədiyini deyir və öz təklif, tövsiyyələrini verir.
Və beləcə yavaş-yavaş bizi kökə bağlayan tellərin, əcdadlarımızın irsinə calanan izlərimizdən söhbət başlayır.

Qonağı olduğumuz ziyalı İNSAN, Qərbi Azərbaycanın bütün mahallarının: tarixini, folklor - etnoqrafiyasını, ədəbiyyat və mədəniyyətini, ictimai-siyasi və elm xadimlərinin həyat və yaradıcılığını , toponimlərini elə incələyir ki, sözlər, cümlələr çeşnəsi toxunduqca gözəlləşən xalıya-xalçaya bənzəyirdi.


Çaydan bir qurtum içərək, qarşısındakı kitab-dəftəri səliqə ilə düzəldib üzünü bizə tutur:
-Dastanlardan gələn nərələri eşidəndə, ulu şərqiləri dinləyəndə, bir bayatının sehrinə düşəndə qəlbin coşub -çağlayırsa, qanın qaynayırsa, dəməli,  mənsub olduğun xalqın yaddaş qapıları açılır insanın üzünə. Kökündən güc alırsan, kökünə köklənirsən. Şərəfli bir yol keçmiş tariximiz var. İllər, qərinələr, əsirlər, eralar şahidlik etmiş tariximizə söykənmişik biz!...Fikir məni götürür...İlahi, bu nə sirrdir?  Bu insanı dinlədikcə ürəyimdə doğmalıq, əsl el ağsaqqalı, mərd kişi nüfuzu göz önümdə canlanırdı. Bu insan danışdıqca şəxsiyyətinə, insanlığına, insanın özündən asılı olmayan hörmət, izzət vurğunluq yaranırdı.


Otağın hər yerindən, elə bu böyük ürəkli insanın özündən də Göyçə ətri, Göyçə qoxusu gəlirdi.

Göz önümdə dağ vüqarlı, dağ əzəmətli bir insan əyləşmişdi.
Göyçənin tək güllərinin ətrini, dağlarının ilqarını yox, həm də Göyçənin özü boyda torpağını qürbətə gətirən, qürbətdə Göyçənin döyünən ürəyi idi bu İNSAN ! Və özüm-özümdə düşünürəm. İlahi, bu İNSANIN bu qədər mənim gözümdə ucalmasına  nə səbəb ola bilər?!...
Onun böyük nüfuzunun əsl səbəbi də tarixinə, kökünə, elinə-obasına, yurduna möhkəm bağlarla bağlanmağı idi. Köklü bir ocaqda, ziyalı bir ocaqda dünyaya gəlməsi dayanırdı!...
El-oba təəssübü məsələsində olduqca prinsipial bir insanla söhbət edirdik . Tale sanki onu yurduna həyan olmağa dünyaya gətirmişdi. Harada olmasından asılı olmayaraq , o, yurda gərəkli olmağa bizim önümüzdə məşəl olmaq idi və oldu da!
Yurdlarımızla bağlı düşüncələrimizi, görəcəyimiz işləri, planlarımızı dinlədikdən sonra, məsləhətlərini verib əlimizi sıxdı. 
 - Uğurlar sizə, uşaqlar !
Və belecə ayrıldıq. Mənim hələ də fikirim bu İNSANIN yanında idi.
Qılman İman səssizliyini pozdu.  

- İlqar, nə düşünürsən?!..


- Qılman, bu tanışlığa görə sənə təşəkkür edirəm! ƏSL LƏNGƏRLİ KİŞİ ! ƏSL OĞUZ TÜRKÜ !

O vaxtdan bu vaxta bir il keçib. Ozü haqda danışmağı, tərifi sevmədiyi üçün hər dəfə bu yazını sonraya saxlayırdım. Beləliklə, bu qərara gəldim ki, ad yazmamaqla bu yazını yazım. Yazmasam olmazdı, çünki ürəyim O İNSANIN təəssüratlarıyla doludur!

Kecmişi aramaq nə qədər vacibsə, bu günü yaddaşlara hopdurmaq ondan da zəruridir.
Unutmuşuq ki, yaşadığımız dövrün bu cür mərd insanlarını bizdən yaxşı heç kim yaza bilməyəcək. Aydın görünən aydınlarımız tam həqiqətləri ilə gələcəyə əmanətlənməsə, bunu bizə hec kim bağışlamayacaq və niyə də bağışlasınlar?

İlqar İsmayılov


Etiket:
Xəbərlər

Dünya siyasətçilərinin Heydər Əliyev haqqında səmimi fikirləri...

15.06.2019

Dövlətimizin və müstəqilliyimizin xilaskarı

15.06.2019

Meyitlərin altından sağ çıxan dünyaca məşhur azərbaycanlıdan İNANILMAZ SÖZLƏR: 27 il öncə Şuşada...

14.06.2019

“Atamı yalnız qışda görürdük”– Mirzə Cəlilin Polşadakı ailəsi ilə EKSKLÜZİV MÜSAHİBƏ (FOTOLAR)

13.06.2019

Abdal - Təsəvvüfün (Sufizmin) əsası kimi

12.06.2019

“Çox təəssüf ki, mən hələ indi İsa Muğannanın qızı olduğumu dərk edirəm” – MÜSAHİBƏ

12.06.2019

Hitler və Stalinin dərdindən divanə olduğu AGENT QADIN – MARAQLI FAKTLAR

11.06.2019

İslam dünyasına sərt senzura necə gəldi - Əl-Fərabi

11.06.2019

Qədim Türklərdə SIRĞA

10.06.2019

Azərbaycanda çadra əleyhinə hərəkat - Səriyyə Xəlilovanın Bakını ayağa qaldıran qətli

10.06.2019

İrəvan ədəbi mühitinin XIX əsr və XX əsrin 20-ci illərini əhatə edən dövrünün tarixi özünəməxsusluğu

08.06.2019

Müşfiqli günlərim

08.06.2019

Tofiq Yusifin şeirləri

07.06.2019

AĞKİLSƏ

07.06.2019

Puşkin və Düma eyni adam imiş - VERSİYA

06.06.2019

İrəvanda erməni dövləti necə yaradıldı? - ARAŞDIRMA – II HİSSƏ

06.06.2019

Vaqif Səmədoğlu şeirləri

05.06.2019

İrəvanda erməni dövləti necə yaradıldı? - ARAŞDIRMA - YENİ SƏNƏDLƏR
I hissə

05.06.2019

Nazim Əhmədli: - Mən həmişə demişəm ki, biz özümüz yadplanetliyik. Bizi kainatdan yer kürəsinə atıblar.

04.06.2019

Şahbulaq Qıfılı saray kompleksi - Qarabağ abidələri

03.06.2019

QƏHRƏMAN DÖYÜŞÇÜNÜN QƏHRƏMAN XANIMI

03.06.2019

Fəlsəfə - Bernard Şou
(1856-1950)
Görkəmli irland dramaturqu və romançısı, Nobel mükafatı laureatı.

02.06.2019

NÖVRƏS İMAN YARADICILIĞINDA HƏZRƏT ƏLİ (Ə.) VƏ ƏHLİ-BEYT (Ə.) SEVGİSİ

31.05.2019

Mirzə Ələkbər Sabirin ilk və son müsahibəsi: “Başda o böyükdür, yaşda mən”

31.05.2019

Ermənilər özlərinə necə tarix uydurub? - Fransız tarixçidən şok

30.05.2019

Rəsulzadənin yaxın dostu olan Kəngərlinın qızı İNANILMAZ SİRLƏRİ AÇDI: Leyla xanım… – MÜSAHİBƏ

29.05.2019

MƏHƏMMƏD ƏMİN RƏSULZADƏ

28.05.2019

Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti qurucularının məzarları

28.05.2019

Ustad Aşıq Hacı Göyçəlinin yeganə müsahibəsi...

27.05.2019

TÜRKİYƏNİN İLK QADIN VƏKİLİ – ŞUŞALI QIZ

26.05.2019

İlanqaya

25.05.2019

EL YERİDİ, 
YALQIZ QALDIN SƏHRADA...
(Dədə Ələsgərin ruhuyla söhbət)

25.05.2019

Firuz Göyçəsizin şeirləri

24.05.2019

Qərbi Azərbacanım - mənim vətənim 

24.05.2019

Fukidid ‒ Milos dialoqu

23.05.2019

Anton Çexovun Qardaşına Yazdığı Məktub

23.05.2019

Ərtoğrol Cavid - Ölümə tərk edilən...

22.05.2019

Ağ Aşıq Allahverdinin şeirləri

22.05.2019

Musa Yaquba camaat az qala ürəyini verməyə hazırdır, durub iki min manat verirlər.

21.05.2019

Dünənki Qərbi Azərbaycan tariximizdən və Göyçə ziyalılarından xatirə.

21.05.2019

Qızı Əhməd bəy Ağaoğlu haqqında

20.05.2019

Kiçik bir zaman kəsiyində rayon mərkəzi Spitak şəhəri, qonşu kəndlər, o cümlədən Qursalı kəndimiz yer üzündən silindi- Vaqif Namazov

19.05.2019

Göy üzünün şairi

18.05.2019

Bizsiz Laçın işğaldan sonra (FOTO)

18.05.2019

Türkün qədim yurdu- İrəvan Xanlığının tarixi

17.05.2019

Bilmək və inanmaq arasında - Nəyə inanırıq, nəyi bilirik?

16.05.2019

Qoşabulaq kəndindən II dünya müharibəsində həlak olan və itkin düşən soydaşlarımız

16.05.2019

Üzeyir Hacıbəyov aşıq sənəti haqqında

15.05.2019

Ardanış kolxozu və sədrləri

15.05.2019

Həyat yoldaşı ilə birgə güllələnən Sovet İttifaqı qəhrəmanı, gənc general kimdi?

14.05.2019
Bütün xəbərlər