“Özümü tualetə atıb boğulmaq yeganə xilas yolu idi...” –ƏSİR DÜŞƏRGƏSİ

18:00 / 09.05.2019
Baxılıb: 1298

 

 

Qarabağ müharibəsinin dəhşətlərini şahidlər Vüsalə Məmmədovaya danışır.

“Əsir düşərgəsi”nin budəfəki qəhrəmanı 242 saylı orta məktəbin rus dili müəlliməsi Fazilə Hacıyevadır…

Əvvəli: I hissə http://goyce.az/news.php?id=899 

             II hissə http://goyce.az/news.php?id=900 

III hissə

- O biri qadınla necə davranırdılar?

- Onu çox incitmirdilər, çünki tabe olurdu…

- Ümumi halı necə idi?

- Heç nə olmamışdı. Jaketini qucağına basıb, ağlayırdı. Həm də o, mülkü paltarda idi. Nə silahdan istifadə etməyi bacarır, nə də can atırdı…

- Erməni dilini necə, bilirdi?

- Yox, bilmirdi. Biz Hadruta çatanda aşağıdan atışma səsi gəlirdi, başa düşdüm ki, artıq bizimkilər çatıblar… Biz də çatdıq Hadrutun girəcəyinə… Bura yaşayış məntəqəsi idi. Ermənilər qadınlı-kişili maşına hücum etdilər. Bir kişi maşına qalxıb, boynumun arxasından tutub necə vurdusa, yerimdə çevrildim… 2-3 dəqiqə belə döyüldüm… Maşını tez sürdülər ki, ola bilsin aşağıdakılar kəndi azad edib, Hadruta qədər irəliləsinlər…

Və gördüyü ilk əsir düşərgəsini təsvir edir:

- Yaşayış yeri deyildi, daha çox sexi xatırladırdı… İkimərtəbəli yer idi, danışıqlardan hiss edirdim ki, ikinci mərtəbədə qərargahları yerləşir. Onların rəhbər adlandırdıqları adam yuxarıdan düşüb gəlirdi. Sıravi olmayanlar da ora qalxıb-düşürdülər… Azərbaycanca təmiz danışan yerli ermənilər gəlib başlayırdılar ki, “Qarabağ bizimdir!” Mənən əzmək, psixoloji basqı…Və döyülmək…

- Döyərkən adətən nədən istifadə edirdilər?

- Heç nədən istifadə etmirdilər, ancaq yumruq, təpik və… qaldırıb, yerə çırpmaq… Vüsalə, qızım, qadını döymək asandır. Axı biz əlbəyaxa döyüş növlərini də bilmirik ki, bədəni möhkəmlədək, zərbələr qarşısında müvazinətimizi saxlayaq… Qadın bir şillədən, təpikdən yerə yıxıla bilir… Amma onu mütləq demək istəyirəm ki, zərbələr qarşısında nə qədər büdrəsəm, yıxılsam da, ağrı hiss etmirdim… Gərginlikdən idi…

- Burada necə, ikinizə də eyni yanaşırdılar?

- Ona bir neçə şillə vurur, məni isə möhkəm döyürdülər… Mən düşmən qarşısında özümü sındırmır, sakit dayanırdım. O isə yüksək səslə ağlayırdı. Ermənilər də bir neçə şillə vurub, “ağlayıb zəhləmizi tökmə”, deyirdilər. Onlar “biz sənin səsinə əsəbiləşirik, özün üçün səssiz ağla” deyəndən sonra isə o, ümumiyyətlə, bərkdən ağlamadı. Ermənilər də onu mənə göstərib deyirdilər ki, “ay fahişə, görürsən o qadın sakitcə oturub öz gününə ağlayır. Sən isə “sterva” fahişəsən! Bu günündə də gözündən yaş çıxmır, hələ bizimlə söz də güləşdirirsən! Niyə dillənmirsən?” Nə soruşurdularsa, Müşkünaz dərhal cavab verirdi. Mənim “bilmirəm” dediyim suallara da cavablandırırdı. Onlar da təsdiqini məndən istəyirdilər, görmədiyimi, xəbərim olmadığını deyirdim… Gizlətdiyimi başa düşüb, döyür, işgəncə verirdilər…

Yayda ermənilər kəndə hücum edəndə onlardan bir nəfər ağır yaralı biz tərəfdə qalmışdı, sonra vəfat etdi… Beş nəfərimizi öldürmüşdülər deyə biz də acıqlı idik… Bir oğlan gəlib həmin yaralını soruşdu, əmim oğludu, harada dəfn eləmisiniz, gedib çıxardıb, gətirmək istəyirəm dedi… Mən onun harada dəfn edildiyini də dəqiq bilir, amma susurdum. Susanda, “bilmirəm, görmədim” deyəndə də amansızlıqla döyürdülər. Əmisi oğlunu axtaran erməni məni yerdən qaldırıb divara çırpdı, yıxıldım, qaldırıb bir də… bir də çırpdı… Dayanmadan “meyit hardadır” deyə, soruşurdu… Sonra yerə atıb, təpiklədi… Bud hissəmdən təpikləyirdi, hətta əsirlikdən qayıdandan düz iki il sonra da orada düyünlər qalmışdı… Ağrısından o hissələrə toxuna bilmirdim…

- Yemək verirdilər?

- Su verirdilər, yanında da bir dilim çörək. Nə yeyirdim, nə də içirdim…

- Yalnız su və çörək? Başqa heç nə?

- Bir dəfə də suda bişmiş kartof verdilər. Yemədim, gətirib üstünə duz səpdilər ki, ye! Yenə yemədim və həmin erməni nəzarətçi dedi ki, özünü döydürtmə, nə verirlər ye, sizi axtarırlar, onsuz da dəyişdirəcəklər… Ləhcəsindən gördüm ki, nə Qarabağ ermənisidir, nə də Yerevan…

***

- Sən deyəsən yerli deyilsən. Hardan gəlmisən?

- Orta Asiyada yaşayırdım, indi gəlmişəm…

- Yəqin hələ acıqlı vaxtın deyil…

- …

Fazilənin fikirlərini gülüşü ilə təsdiqlədi…

- Niyə mənə yazığın gəlir?

- Çünki sən qadınsan!

- Onda sən ya məni güllələ, ya da avtomatını ver, özümü öldürüm…

- Özünü şikəst eləmə! Axtarışdasınız, onsuz da səni qaytaracaqlar…

***

- Düşündüm ki, yəqin mənə ümid verir…

- Nə marağı var idi ki, sizə ümid verirdi?

- Ola bilsin, içində hər şey ölməmişdi, düşünürdü ki, qadındır, günahı nədir ki?

- Orada elə ancaq döyüşçülər olurdu?

- Yox, bir dəfə də cavan gəlin gəldi…

***

- Ey, türk fahişəsi, bilirsən bu kimdir?

- Hardan bilim?

- Sənin ərinin öldürdüyü erməninin arvadıdır! Maşında səninlə gələn meyitin! Onun dörd körpəsi yetim qalıb. İndi o sənin gözünün içinə baxmağa gəlib! Əgər sənin az da olsa vicdanın varsa, xəcalət çəkəcəksən ki, ərin onun övladlarını yetim qoyub…

- Axı mənim ərim bulvarda gəzmir! O da ölüb… Mənim övladlarımın da ataları ölüb, anaları əsir götürülüb! Bəs mən sizin gözünüzün içinə baxanda xəcalət çəkirsiniz?!

***

- Bu dəfə daha böyük amansızlıqla döyüldüm… İtələyib yıxdılar, sonra isə dəstə ilə yığılıb təpiklədilər… Sonra qadın erməni dilində dedi ki, “istəyirəm onun başı ərimin məzarı üstündə kəsilsin! Yalnız o zaman mənim ürəyim sakitləşəcək!” Kişilər “baş üstə!” deyəndən sonra qadın üzümə tüpürüb, getdi… Səhər açıldı, günortaya yaxın gəlib əmr etdilər:

***

- Qalxın!

Müşkünaz burnunu çəkərək yerindən qalxdı. Fazilə isə “yəqin dünənki meyiti dəfn edirlər” düşünərək, dikəldi. Nəhayət, dünəndən gözlədiyi son yetişmişdi. Yaxınlıqdakı iki qadın bir-biri ilə ermənicə pıçıldaşırdı:

- Gərək bunu bir az adama oxşadaydıq, qurban olmaq üçün gözəl deyil!

- Hə, elə bil vəhşidir! İnsandan çox heyvana oxşayır! Ayağının ayaqqabısı da yoxdur…

Əsirlikdə olduğu gün yarım ərzində Fazilə ilk dəfə başını aşağı salıb, ayaqlarına baxdı… İlahi! Ayaqyalın idi! Yun kolqotkası yanıb, baldırına yapışmış, açıq topuqlarında palçıq, qan və ət bir-birinə qarışmışdı… və ən dəhşətlisi o idi ki, Fazilə heç nə hiss etmirdi! Ümumiyyətlə, bədənini hiss etmirdi… Ancaq ətrafda baş verənləri anlayırdı. Qadın istehza edirdi:

- Türkün canı cəhənnəmə! Bundan da pis günə qalsın! Türk fahişəsini nə qədər bəzəsən də, bundan artıq olası deyil!

Saat təxminən 11-12 radələrində onları həbsxana maşınına mindirib, yola düşdülər. Yol boyu Fazilə susur, Müşkünaz için-için ağlayır, onlara nəzarət edən iki nəfər erməni isə mübahisə edirdilər:

- Biz bu murdar türklərlə nə qədər bir yerdə gedəcəyik? Gəl, ikisini də öldürək!

- Mən xeyli türk öldürmüşəm, siyahım genişdir! – sürücü cavab verdi: - Səndə isə azdır! Sən öldür ki, sənin aktivinə yazılsın…

- Əla jestdir! Bunu unutmayacağam! Çox sağ ol!

- Amma bax ha, qanları ilə maşını murdarlayacaqlar! Sonra təmizləyəcəksən?

- Ə yox bir! Kimdir maşını təmizləyən?!

- Onda yaxşısı budur qapını aç, “atıl” əmri ver, ya da özün itələ! Sonra da vur…

- Sən nə danışırsan? Kolonu aparan ruslardır! Özləri tapşırıb ki, içəridə nə istəyirsiniz edin, amma yolda, görünən yerdə heç nə etməyin! Kimsə bilməməlidir ki, rus maşınında girov var!

***

- O vaxt Mardakert idi…

- Ağdərə…

- Bəli. Bizi ora gətirdilər. Kəndin kənarında bir otaq idi… O vaxtlar kəndlərdə üstündə oturmaq üçün taxt düzəldirdilər…

- Taxtadan… Üstünə də mütəkkələr, döşəkçələr düzürdülər?

- Hə, hə, bax, ondan! Otaqda bir o taxtdan, bir də böyük stoldan başqa heç nə yox idi! Ümumiyyətlə, yaşayış yeri deyildi… Mən tez-tez tualetə getmək istədiyimi deyirdim… Onlar da əsəbiləşirdilər ki, bu yemir, içmir, elə hey tualetə getmək istəyir…

- İcazə verirdilər?

- Nəzarətlə aparırdılar…

***

Nəzarət altında olsa da evdən çıxarılıb həyətə tualetə aparılan Fazilə yeganə çıxış yolunu tualetlə ev arasında olan məsafədə intihar üçün vasitələr axtarırdı. Kənarda qayalıq var idi, ancaq neçə metr qaçıb özünü ata bilərdi. Bunu əvvəllər yoxlamışdı, ancaq dörd-beş metr uzaqlaşmağa imkan vermişdilər… İntihar üçün elə bir yer seçməli idi ki, son nəfəsinə mane olan olmasın…

Arxasınca tualetin qapısını örtəndə yeganə çıxış yolunun məhz bura olduğu qərarına gəldi… İndi darısqal, taxta tualetin ortasındakı kiçik dəlikdən nəcislə dolu quyuya atılıb boğulmaq Fazilənin yeganə çıxış yolu idi…

(Davamı olacaq)                                                                              

Çimsin! İt günündədir!

Yox…!

Səni belə heç kimə verə bilmərik!

Kimə… verirsiniz… ki…? 

 

Vüsalə Məmmədova

Lent.az                                                               

 

                                                                       


Etiket:
Xəbərlər

Məmməd Oruc: “Səməd Vurğun olmaq istəyirdim”

27.05.2020

Müharibənin məhkum etdiyi talelər

26.05.2020

İlhamə Nasirin hekayəsi - Xudaverdi

24.05.2020

Rusiya Qars müqaviləsini uzadacaqmı? - Ermənistanın Naxçıvana iddialar

23.05.2020

Belarusun “Şərəf”li azərbaycanlısı
 

22.05.2020

İrəvan xanlığının varisi Bakıda: nələr danışdı? - Müsahibə

22.05.2020

Azərbaycan qadını. Həmidə xanım Cavanşir

21.05.2020

"Müqəddəs Məryəm və Müqəddəs körpə İsa Məsih"... Bu əsərin çox maraqlı tarixçəsi var.

20.05.2020

Poçt göyərçinləri məktubu neçə daşıyırdı?

19.05.2020

Laçınsız 28 il

18.05.2020

Kürəkçay sazişinin orijinalı tapıldı; ermənilərin Qarabağda izi-tozu olmayıb

16.05.2020

Tanıdığımız və tanımadığımız Vəli Axundov

15.05.2020

Dünya ayağa qalxdı - İrəvan və Zəngəzur Azərbaycana qaytarılacaq - Müqavilə QÜVVƏSİNİ İTİRİB

14.05.2020

"M.Ə.Rəsulzadənin oğlu Azər Rəsulzadə ilə Qazaxıstanda görüşlərim" - Nəsiman Yaqublu

14.05.2020

İrəvan da daxil olmaqla Arazın hər iki tayının Azərbaycan adlandırlması ilə bağlı daha bir sənəd

13.05.2020

Zərdüştlük dini

12.05.2020

Peyğəmbərlər (ə) haqqında bilmədikləriniz

11.05.2020

QƏRBİ AZƏRBAYCAN (İRƏVAN) RESPUBLİKASI ELAN OLUNDU.

10.05.2020

Bu gün Ümummilli lider Heydər Əliyevin doğum günüdür

10.05.2020

Göyçə həsrətli veteran - Fotolar

09.05.2020

Faşizm üzərində qələbədə Azərbaycan böyük töhfələr verib

09.05.2020

GÖYÇƏDƏN BAŞLAYIB AMERİKADA BİTƏN YOL        

09.05.2020

Şuşanın ən son görüntüləri - FOTOLAR

08.05.2020

8 May Qarabağın ürəyi Şuşanın işğalı günüdür

08.05.2020

1937-ci ildə həbs edildi, sevdiyi qadını güllələdi, oğlunun boş tabutunu basdırdı... - Bağırov haqqında qeyri-adi faktlar

07.05.2020

Tabu - Rəşid Bərgüşadlı

07.05.2020

Mümkünmü ayırsın bizi "İNCİL" İLƏ "QURAN"?

06.05.2020

İrəvan əhalisinin tərkibinin dəyişdirilməsi

05.05.2020

Fərqanə Mehdiyevanın məşhur şeirləri 

03.05.2020

Cümhuriyyəti yıxan adam – ARAŞDIRMA

02.05.2020

BARBAROSDA QƏTL

01.05.2020

Vətənə və xalqa xidmət nümunəsi

01.05.2020

Bu gün Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasında tələbə və müəllimlərin güllələnməsindən 11 il keçir.

30.04.2020

Zaur Ustac – qələmdar olmaq missiyası

29.04.2020

Vladimir İliç Ulyanov...

29.04.2020

İrəvanda qalmayan xalın sirri: Bir mahnının tarixi-ARAŞDIRMA

28.04.2020

Professor Abuzər Xələfov və Azərbaycan kitabxanaşünaslıq elmi

28.04.2020

Avropanın Türkiyədəki gizli erməni casus şəbəkəsi - Tarixi faktlar

27.04.2020

Milli Qəhrəman Albert Aqarunovun doğum günüdür

25.04.2020

KQB-nin təklifini rədd edib süpürgəçi işləyən şərqşünas

25.04.2020

Heydər Əliyev Göyçədə – Heç kimin bilmədiyi FAKT - FOTO

24.04.2020

"Azərbaycan bu bəlanı da dəf edəcək” - Ağalar Vəliyev

24.04.2020

Mənim bir dostum var - Aida Eyvazlı  

23.04.2020

Əhliman Əmiraslanov: “Ölkə Prezidenti üçün əhalinin sağlamlığı bir nömrəli prioritet məsələdir” 

23.04.2020

Tikanlı cığırlar (esse)

22.04.2020

BÖYÜK NƏRİMANLILAR SİLSİLƏSİNDƏN HƏTƏM MÜƏLLİM ƏLİ oğlu ƏKBƏROV

22.04.2020

HƏSƏN XƏYALLININ ŞEİRLƏRİ

21.04.2020

1-ci vitse-Prezidentə səhiyyənin roluna göstərdiyi diqqət və həssaslığa görə təşəkkür etdilər

21.04.2020

Hitlerin əsgəri, Stalinin məhbusu olan Azərbaycan aşığı

20.04.2020

Əziz Yazar "Qiyamət" qopardı

19.04.2020
Bütün xəbərlər