Göy üzünün şairi

Özü yer üzündə gəzən, əslində, bu yerin adamı olmayan şairi ilk dəfə virtual aləmdə tanımışam. Sonra iş yerinə,  Azərbaycan Arxiv İdarəsinə dəvət etdi, məmnuniyyətlə qəbul elədim. Hələ yaradıcılığıyla dərindən tanış olmadığım şairin hiss edirəm ruhunun dərin qatında gizli məqamlar çoxdu, hansı ki duyan insan üçün çox şey öyrənib götürmək olar.

İlk görüşümüzdən Nazim Əhmədli mənim daxili aləmimi duymuşdu, qəlbimə dəyməyəcək yüngül tənqidləriylə özümü mənə tanıtdırmışdı. Yolboyu, evə gəldikdən sonra da şairin dediklərini beynimdə süzgəcdən keçirir, tez-tez güzgüyə baxa-baxa  ancaq özümü dəyişdirmək haqqında düşünürdüm.

Aradan çox zaman keçdi, şairlə AYB-nin binasında rastlaşdıq. Məni görəndə həm təəccüblənmişdi, həm də dəyişdiyim üçün sevinmişdi. Qısa da olsa, söhbətimiz alındı. O an ürəyimdən keçirdim; Nazim Əhmədli kaş yaxın qonşumuz olardı, motivasiya üçün hər gün müsbət enerjisindən mənə ötürə biləydi.

Arada yenə məsafələr uzandı.

Nazim müəllim zəng elədi ki, mayın 17-də 276 nömrəli tam orta məktəbdə mənimlə görüş  olacaq, sən də gənc yazıçı kimi dəvətlisən. Sevindiyimdən nə məktəbin nömrəsini öyrəndim, nə də tədbirin mahiyyətini. Dünən vədələşdiyimiz görüşə yarım saat tez getmişdim. Tədbirin mahiyyətini yenə soruşmuram, yarım saatdan bir az artıq qalmış vaxtımızı şairin şeirlərinin mənalarını müzakirə etməyə xərclədik. Hansı şeirləri, hansı mövzuları söhbət elədik, yazmayacam. Növbəti görüşümüzə qədər sizləri intizarda saxlamalı olacam. Bunun üçün Nazim Əhmədliyə geniş yer vermək lazımdır.

Vədə tamam oldu. Biz 276 nömrəli məktəbə getdik. Məktəbin həyətində filologiya elmləri doktoru,  ədəbiyyatşünas Qurban Bayramovla rastlaşdıq. İlk baxışdan məktəbin görünüşü, sonra içindəki aura diqqətimi çəkdi. Şagirdlərin nizam-intizamı, mehribançılığı ürəyimi açdı. Məktəbin direktoru Bəhram Şiriyev əvvəlcə on beş dəqiqə bizi öz otağına, çay süfrəsinə dəvət elədi. Şairin şair qardaşı Vüqar Şamiloğlu da burdaydı.

Bir-birimizlə ətraflı tanış olduqdan sonra, şairin üzünü görmədiyim ömür gün yoldaşı Rəhilə xanım həm qudası, həm də məktəbdə müəllimə işləyən, tədbirin təşkilatçısı Patimat Xatatiyeva və tədbirin digər təşkilatçısı, müəllimə  Naibə Kəlbaliyevayla birlikdə tədbirin başlamasına az qalmış otağa daxil oldular. İlk dəqiqədən bir-birimizə qanımız qaynamışdı ki, neçə ilin doğmaları kimi görüşdük. Nazim müəllimin əvvəlcə haqqımda Rəhilə xanıma danışdığı məlumuydu. Bəhram müəllimin müşahidəsiylə məktəbin zalına keçdik.

Şagirdlərin alqış səsləri adamı tamam başqa aləmə aparırdı. Tədbiri Bəhram müəllim özü açdı. Nazim Əhmədlinin şairliklə yanaşı, bu məktəb üçün nümunəvi valideyn olduğunu vuğuladı. Cəmiyyət üçün uğurlu övladlar yetişdirdiyini söylədi, hansı ki ölkəmizi xarici ölkələrdə təmsil edirlər. Bəhram müəllim ilk sözü Qurban Bayramova verdi. Qurban müəllim neçə illik ailə dostunun sadəliyindən danışdı, haqlıydı. Mən özüm də bir dəfə olsun Nazim müəllimin özünü tərifləməsini, gördüyü işlərdən uzun-uzun danışdığını eşitməmişəm. Amma şair hiss olunurdu ki, narahatdır. Ünvanına deyilən sözlərəürəyi tam açılmırdı. Qəfildən ayağa qalxdı, yaralı yerimizdən - sabah Laçının işğal günün olduğunu, bugün əslində, Laçın üçün bura toplandığımızı söylədi. Qurban müəllimin təbiriylə desək, sən özünü yaxşı mənada  reklam eləməyi həqiqətən bacarmırsan, şair.

Sonra şagird aparıcılar bir-bir şairin əvvəlcədən hazırlaşdıqları vətənə, sevgiyə aid şeirlərini ifa elədilər. Mənim diqqətimi, adlarını sonradan öyrəndiyim , birinin əlində milli dəyərlərimiz olan tar, birinin əlində saz olan Səxavət Məmmədlə, Tural Qafarlı oldu. İrəliləyən dəqiqələrdə ikisinin də ifasını dinlədik. Bəhram müəllim sözü gənc yazıçı olaraq mənə də verdi. Nazim müəllim onunla bağlı səmimi fikirlərimi zaldakılardan yaxşı bilirdi. Mənim üçün şairdən öncə ürəyimin sözünü rahat deyə biləcəyim etibarlı dostdur. Daha sonra şairin qardaşı Vüqar Şamiloğlu öz çıxışında, şairin 70-80-ci illərdə yazdığı şeirləri əzbər bildiyini vurğuladı. Şair üçün bundan böyük xoşbəxtlikmi olar?!... Sən ruhunu vərəqə köçürürsən, qan qardaşın sənin üçün şeirlərini yaddaşında yaşadır. Məktəbin istedadlı şagirdlərindən biri Nəzrin Xanməmmədova hamımızın yaralı yeri olan "Ay Laçın, can Laçın" mahnısını məlahətli səsiylə gitarasında ifa elədi. Nəzrin ifasını bitirənə qədər mən ancaq şairi müşahidə edirdim. Elə bil tədbirdə deyildi.

Nəzrin ifasını bitirsə də, şairin ruhu hələ də o torpaqların havasındaydı. Söz şairə və əvvəlcədən suallarını verməyi səbrsizliklə gözləyən zalda əyləşmiş şagirdlərə verildi. Şairlə balaca oxucuları üz-üzə qalmışdılar. Şairə sevgidən, vətəndən  suallar verdilər, şair hər zaman olduğu kimi səmimi cavablandırdı.

Tədbirin sonunda Nazim Əhmədli üzünü gənc nəslə tutub təəssüflə bildirdi. Təəssüflə yazıram, kövrəkliyi səsindən bilinirdi.

" Bir ayda 10-15 dəfə yuxuda Laçını görürəm. Kəndimiz adam şəklində gecələr yuxuma gəlir. Və biz nəslin günahı o oldu ki, Qarabağ məsələsini siz nəsillərə saxladıq"

Yanımda əyləşmiş xanımın gözləri yaşarmışdı. Ümid edirəm, Laçının, digər rayonlarımızın, Göyçəmizin, İrəvanımızın azadlığı gənc nəsillərə qalmayacaq, bizlər azad edib gənc nəsillərə əmanət kimi verəcəyik.

Hazırladı: Şəfaqət Cavanşir

Goyce.az