Qan içində sevgi, 27 illik həsrət, “məni öldür, get...” – FİLM KİMİ HEKAYƏT – I HİSSƏ

15:31 / 26.07.2019

Belə deyirlər; sevgidə son yoxdur. Bitən sevgi yoxdur, bitmiş kimi görünən sevgilər vardır. Sevgi bir ürəkdən o biri ürəyə ən qısa yoldu, düzxətli bir yol. Heç bir yerə ani də olsa dönməyən bir yol. Və əgər o yol cəbhə xəttindən keçibsə, illərin, nə illər e, on illərin sınağından çıxıbsa...

Əslində, buna sınaq da demək olmaz. Harada sınayacaqdılar ki? 27, hə, düz 27 il idi ki bir-birini itirmişdilər. Amma hər şey belə başlamışdı…

Zaman: 13 iyul, 2019.

Şənbə günləri adətən yuxudan gec dururam. Çünki iş günü deyil. Bir az sosial şəbəkələrdə dolaşıb, adətən şəxsi işlərimlə məşğul oluram. Həmin gün də elə oldu. Facebook-a göz gəzdirəndə bir foto çıxdı qarşıma.

Hmmm, doğrudanmı odur?

Bəs, nədən?

Tərəddüd məni bir anlıq da olsa buraxmır…

Yox, ola bilməz. Dərhal fotonu paylaşan dostumuzla əlaqə saxlayıram. Odur?

Təsdiqləyir. Və ardınca da nə desə yaxşıdır? Hə, bu artıq, necə deyərlər, əsl şok idi mənim üçün. Dostumuz heyrətamiz bir həyat hekayətinin qısa anonsunu vermişdi.

Etiraf edirəm, həmin foto və fotodakı insanlar məni öz sehrinə salmışdı. “Ola bilməz”, “bu mümkün deyil”; beynimdən çıxmırdı bu sözlər.

…Fotodakı başqa bir xanım dostumuza zəng vururam. Duruxur əvvəlcə, səsi titrəyir və…

Və bircə bunu deyir:

- Mən gördüklərimin təsirindən hələ də çıxa bilməmişəm, Səbuhi. Sanki bir nağıl idi. Necə izah edim axı. Necə deyim?

Bir az da kövrəlir xanım dostumuz.

Amma bu nağıl deyil. Bu, nağıldan da ötədir. Bu, inanılmaz bir həyat dramıdır. Azərbaycan beləsini eşitməyib, duymayıb.

 

Zaman: 1992-ci il, 20 mart.

Məkan: Bakı ətrafı daş karxanalarından biri.

Əlahəzrət oxucu, indilikdə, yuxarıdakı zamana diqqət et. Çünki bu tarixlə bir daha rastlaşacaqsan!

Hə, Bakı, daha doğrusu, Bakının tozlu-torpaqlı karxanalarından biri. Əslən Şəkidən olan və briqadir işləyən 26 yaşlı gənc, Tariyel adlı karxana müdirinə yaxınlaşır:

- Əlim işə yatmır...

- Niyə, nə olub?

- Mən savaşa gedirəm.

Tariyel əvvəlcə heç nə başa düşmür. Amma sonacan dinləməli olur həmin gənci.

- Bilirsiz, alınmır belə. Dözə bilmirəm, əynimiz-başımız üstümüzdə, yeməyimiz-içməyimiz qaydasında. Gecə evimizdə rahat yatırıq. Amma 300 km aralıda müharibə gedir. Qız-gəlin girovluqda. Nə burda rahat ola bilirəm, nə də burdan baş götürüb getmək. Rusiyanın, Ukraynanın bazarlarda donub ölməkdənsə, Qarabağda şəhid olmaq daha şərəflidir.

Bunu deyib də iş yoldaşlarıyla vidalaşır.

- Mən ordan Şəkiyə gəldim, kəndimizə. Valideynlərimlə görüşdüm, halallaşdım. Elə Şəkidə bir avtobus gənc Şuşaya yola düşdük. Çünki ən təhlükəli yer idi Şuşa. Xocalıdan sonra.

STOP!

Bax, bu, xüsusi seçdirdiyimiz ifadəyə də diqqətlə fikir verin. Yenə qarşınıza çıxacaq.

Zaman: 1992-ci il, 20 mart.

Məkan: Gəncə.

Həmin gün rəfiqəsi Raygüllə yenə hospitaldaydılar. Hər gün cəbhədən yaralılar gəlirdi ora. 22 yaşlı gənc qız tibb kurslarına təzə yazılmışdı. Əvvəl çətin idi onunçün. Ziyalı ailəsində böyümüşdü. Atası hərbi zavodda mütəxəssis idi. Onu heç vaxt ağır işlərə buyurmamışlar. Və birdən-birə sanki qan gölünün içinə atmışlar.

“Rəfiqəmlə birlikdə Müdafiə Şurasının qərargahında çalışırdıq. Həm könüllüləri qeydiyyata alırdıq, boş olan kimi hospitala gedib tibb bacısı kimi işləyirdik. Çox ağır vəziyyət idi. Gəncə cəbhə xəttinə yaxın idi. Həmin günlər şəhər sanki qaynayırdı. Bir müddət əvvəl Xocalı faciəsi baş vermişdi. Həmin gün isə…”

Hə, məhz həmin gün - martın 20-də iki rəfiqə Müdafiə Şurasına müraciət edirlər. Könüllü şəkildə. “Bizi Şuşaya göndərin!” Niyə məhz Şuşa?

- Çünki ən təhlükəli yer idi Şuşa. Xocalıdan sonra...

Əvvəl atasına demək istəmir qərarı barədə. Gözündən bir gün də kənara qoymadığı əziz-xələf qızının cəbhənin ən qaynar yerinəmi buraxacaqdı?

Anasına deyir. Sonra hər ikisi bir yerdə Mikayıl kişiyə yaxınlaşırlar: “Qızın Şuşaya gedir...”

- Çox vətənpərvər kişiydi atam. Heç nə demədi. Sadəcə, alnımdan öpüb, bağrına basdı. Halallığını verdi.

Əslində, Raygüllə ikimiz Xocalıdan sonra ərizə yazmışdıq ki, cəbhəyə getmək istəyirik. Düzdü, Gəncədə hospitalda, elə Müdafiə Şurasında tibb bacıları, sanitarlar çox idi. Amma Şuşa qərarını ikimiz verdik. Səhəri ailəmlə vidalaşıb, kiçik bir maşında Şuşaya yollandıq.

Martın 22-də 22 yaşlı iki gənc qız Şuşaya yol alırlar. Axşamüstü maşın onları Laçına çatdırır. Gündüz belə çox təhlükəli olan Daşaltı yolunu gecə keçməmək üçün bir gün Laçında qalıb, səhəri Şuşaya yol alırlar.

22 mart, Şuşa.

Gəncədən gələn hər iki qızı Azərbaycan Qarabağı Könüllü Müdafiə Dəstəsinə təhvil verilər.

Əfsanəvi döyüşçü Tofiq Oğuzun komandir olduğu bu dəstə yaranandan ta sonacan Şuşanın müdafiəsində iştirak etmişdi. Əslən Oğuzun Yaqublu kəndindən olan Tofiq Rzayev Qarabağ döyüşlərində Tofiq Oğuz kimi tanınmışdı. Onun sağ qalıb-qalmaması haqda heç bir məlumat yoxdur. Sonuncu dəfə Laçın dəhlizində başından yaralı vəziyyətdə görmüşdülər. Amma bir qədər səbirli olun: Tofiq Oğuzla bağlı ilginc məqamlara da tanış olacaqsınız.

Onları Şuşadakı tibb məntəqəsinə yerləşdirirlər. Təsəvvür edin, Şuşa uğrunda aramsız döyüşlər gedir, cərrah yox, tibb bacısı yox.

- Vur-tut bircə həkim vardı, Azər həkim. Biz gələnədək tibb bacısının da əvəzindən işləyirdi, öz əvəzindən. O, terapevt idi əslində, amma nə desən edirdi. Çox çətin idi ilk dəfələr. Güllə, raket yağışı altında. Biz belə vəziyyətə öyrəşməmişdik. Peşman olmaq? Qətiyyən. Axı hamı sənə bacı deyir. Şəfqət gözləyir. Bu, çox xoş idi. Qorxmaqmı? İnandırım siz, həyəcan olurdu, qorxmaq yox. Bunu bütün səmimiyyətimlə deyirəm.             

22 mart, Laçın.

Şəkidən çıxan könüllülər bir gün Fizulidə gecələdikdən sonra Laçına çatır.

Laçından Şuşaya yola düşən avtobusu isə Daşaltı yolunda saxlayırlar.

“Bizə dedilər ki, avtobus boş keçəcək. İçindəkilər piyada. Təxminən 100 metr yolu piyada keçməliydik. Ermənilərin nişangahındaydıq deyə əyilə-əyilə, birtəhər keçdik. Başımızın üstündən güllə yağırdı. Avtobusun sürücüsü isə sanki mahir kaskadyor kimi ilanvari hərəkətlə o yolu keçə bildi.

Şəkidən gələn könüllüləri şəxsən Tofiq Oğuzun özü qarşılayır.

“Nur vardı üzündə. Əvvəl idman müəllimi olmuşdu. Şuşanın müdafiəsində ilk iştirak edənlərdən idi. Axşamı yatdıq. Səhər bizə əsgər forması verdilər. Avtomatdan istifadə edə bilməyən könüllülərə təlim keçdilər. Sovet ordusunda xidmət edən, odlu silahla davranmağı bacaranları isə səhəri gün posta atdılar. Mən Nəbilərə gedəsi oldum...”

Hər şey hələ indi başlayırdı... (Lent.az)

 

Davamını sabah olacaq.

 


Etiket:
Xəbərlər

Ermənilərin gülünc və absurd iddiaları - ŞƏRH

19.10.2019

Müstəqilliyimiz əbədidir.

18.10.2019

İlham Əliyev Zəngəzurun Ermənistana verilməsi barədə danışdı

18.10.2019

Ərəblinski niyə öldürüldü?

17.10.2019

Ermənilər tarixi bu cür SAXTALAŞDIRIB: Əslində isə indiki İrəvan şəhəri...

17.10.2019

İradə Aytel – “Türkəm, kürdəm, talışam, ləzgiyəm, avaram, udinəm…”

16.10.2019

Milli Ordu quruculuğunun ilk hərbi məktəbləri

16.10.2019

Rizvan Talıbov: “1988-1991-ci ilər ərzində Ermənistandan qaçqın düşmüş 500000 (beş yüz min) bu günkü faktiki sayları 1.000000-u (bir milyonu) keçmiş Ermənistan qaçqınlarının məsələsi sülh danışıqlarının predmeti olmalıdır”

15.10.2019

Azərbaycanda çadra əleyhinə hərəkat - Səriyyə Xəlilovanın Bakını ayağa qaldıran qətli

14.10.2019

"Qara bağ": SSRİ dağılmağa nədən başladı

11.10.2019

“Nobel” almış qadınlar

11.10.2019

Uğur böcəyi  

10.10.2019

Qeyrətimiz olarsa, yaxud sonuncu dayaq nöqtəsindən reportaj - FOTOLAR

09.10.2019

Sahilsiz qəlbinin dalğalarını misralara çevirən şair…  ABDULLA FARUQ

09.10.2019

Məşhur azərbaycanlı aktyor və bolşevikin sui-qəsdi ilə öldürülən Həsən bəy Ağayev - “Qürbətin doğma məzarları”

08.10.2019

Təsəvvüf, Vəhdəti-vücud və An-i daimin qısa şərhi

07.10.2019

Ermənilər Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin ən uğurlu diplomatı haqda ARXİVLƏRİ AÇDILAR

04.10.2019

3 oktyabr tarixinin Türk Dünyası üçün önəmi

03.10.2019

90 min uşağı ölümdən xilas edən həkimin inanılmaz həyat hekayəsi

03.10.2019

Tibb bacısıyla evləndi, tibb bacısı da onu öldürdü – Maraqlı faktlar

02.10.2019

Bu gün günlərdən Vaqif Bayatlı...

01.10.2019

“Şəhidlərə müqəddəs məkan, qazilərə Vətən olan - Azərbaycan”... və yaxud Acıdərə döyüşlərinin tale yazısı...

01.10.2019

FƏTƏLİ XAN XOYSKİNİN İNGİLİS GENERALINA DEDİKLƏRİ

30.09.2019

İrəvan şəhəri

28.09.2019

Haylar necə erməni oldu?

27.09.2019

Türklərin inanc tarixi: “uçmaq”, “tin”, “Tanrının oğlu”... – I YAZI

27.09.2019

Şeir təhlilləri: M.Ə.Sabir "Neylərdin, İlahi"

26.09.2019

Basarkeçər
(Basatkeçən)

25.09.2019

Çarli Çaplini niyə ABŞ-dan qovmuşdular və onu niyə kommunist casusu adlandırırdılar

24.09.2019

Heydər Əliyevin anası haqda maraqlı XATİRƏLƏR

24.09.2019

“Ülvimə bir məktub yazdım” kitabı çap olunub

23.09.2019

ADAM YAŞAMAQDAN QORXUR

23.09.2019

"Bir alman - möhtəşəm insan, iki alman - ittifaq, üç alman - müharibə deməkdir!"

20.09.2019

Goyce.az saytı Rüstəm Dastanoğlu ilə müsahibəni təqdim edir.

20.09.2019

Şahbulaq Qıfılı saray kompleksi - Qarabağ abidələri  

20.09.2019

Cəlalilər: qanlı üsyan, izi itmiş Koroğlu, öldürülən Dəli Həsən

19.09.2019

Nərimanlı kökənli 27 abituriyent "tələbə" adını qazandı

18.09.2019

Əfsanəvi Mixaylo Rəsulzadəni öldürməkdən imtina etmişdi- GİZLİ TARİX

18.09.2019

Üzeyir Hacıbəyovun həyat və yaradıcılığı

18.09.2019

İşğal altında olan torpaqlarda 330 yerli əhəmiyyətli abidə dağıdılıb

17.09.2019

NİL ADAM

16.09.2019

Rəhim Əliyev. Birinci Türkoloji Qurultayın iki qərarı haqqında

14.09.2019

Tereza ana ilə bağlı İNANILMAZ FAKTLAR: 12 yaşında... - FOTO

14.09.2019

"Ey Firdovsi, qalx, küfr etdiyin türkü gör" - Əmir Teymurun türkü aşağılayan Firdovsiyə cavabı

13.09.2019

Baninin “Qafqaz Günləri” – köhnə Bakının hekayəsi

12.09.2019

Tarixdə iz qoyanlar: Təbrizdə ana dilində ilk məktəb açan MÜƏLLİM – Şahın Tehrana çağırdığı azərbaycanlı

12.09.2019

“Azərbaycanda erməni qırğınları və deportasiyaları” haqqında baxışların tənqidi təhlili

11.09.2019

Mükəmməl kitab yazmaq istəyirsinizsə... - DAHİLƏRİN TÖVSİYƏSİ

11.09.2019

M.Ə.Rəsulzadənin və N.Nərimanovun İmam Hüseyn haqqında fikirləri - Layihə
 

10.09.2019

Kərbəla nədir?

10.09.2019
Bütün xəbərlər