Tofiq Abdullayevin şeirləri

QALDI

Hanı ulduzum, ayım?
Hanı köpüklü çayım?
Vətən harayım-hayım,
Əlim uzana qaldı.

Nə yay gördüm, nə də yaz,
Qayğı milyon, ümid az.
Dərin olsun, ya dayaz,
Quyu qazana qaldı.

Həzin əsmir bu külək,
Nə gül bitir, nə çiçək.
Elin dərdini çəkmək,
Dağda ozana qaldı.

Əlim yetmir vətənə,
Bu qəm haçan ödənə?
Rəhmət qurub gedənə,
Lənət pozana qaldı.

Mən Tofiqin qəm taxtı,
Yana dönüb nə vaxtı...
Bu taleyi, bu baxtı,
İnsaf yazana qaldı.

HARA GEDİRSİZ?

Hara gedirsiniz, deyin, ay illər?
Saçıma dən töküb, məndən xəbərsiz.
Barı sadiq olun, ay qırov tellər,
Kəhərtək çapırsız, yəhər-yüyənsiz,
Ay gənclik illərim, hara gedirsiz?

Dərd üstünə dərdi, gətirmə barı,
Vəfasız dünyadır, ömür-gün yarı.
Kal tökülür, yox bəhrəsi, yox barı,
Ömürmü sürdünüz, barsız-bəhərsiz?
Ay gənclik illərim, hara gedirsiz?

Hansı günüm çatar, ötən günlərə?
Səsim yetməz, fəryadlara-ünlərə.
Baş qoşmayın, qəzəblərə -kinlərə,
Yoxsa siz də səbirsizlik edirsiz?
Ay gənclik illərim, hara gedirsiz?

Tofiq boş bir qəfəs, siz ötəri quş,
Sizsiz əfsanəyəm, bihuşam-bihuş.
Yaşadım həyatda, möhlətlərə tuş.
Belə gəldiz, belə getdiz xəbərsiz,
Ay gənclik illərim, hara gedirsiz?

Dostum Qılman İmana

Şair Qılman, ömrün ixtiyar çağı,
Vətən axtarıram, el axtarıram.
Məngənətək sıxır divarlar məni,
Çəmən axtarıram, çöl axtarıram.

Yollarım bağlanıb, meydanım dardı,
İstidən dodağım cadar-cadardı.
İstəyim Keytidən bir əlçim qardı,
Leysan axtarıram, sel axtarıram.

Lənətə gələydi belə dövranı,
Güldürdü üstümə dostu, düşmanı.
De, Yelli dərənin dumanı hanı?
Kölgəyə girməyə kol axtarıram.

Yol uzundu, dolaylanma, kəsmə gəl,
Əl mənimdi, ətək sənin, kəsmə, gəl,
Dostlar dönük çıxdı, sənsə küsmə gəl,
Başıma tökməyə kül axtarıram.

Aşna olan qoyuna bax, qurda bax,
Qərib qalan vətənə bax, yurda bax,
Fələk vərən dərd üstündən dərdə bax,
Dəvələr çəkəmməz, fil axtarıram.

Kəkotu dəmləmə, dəmə düşməsən,
Arzumdu kədərə, qəmə düşmə sən,
Ayə, dərdin alım, bəmə düşmə sən,
Bəm məni bezdirib, zil axtarıram.

Tofiqəm, meyl etdim şeir yazmağa,
Fala baxdırmağa, yuxu yozmağa.
Qərib taleyimə məzar qazmağa,
Külüng axtarıram, bel axtarıram.

Uşaqlığım sizdə qaldı

Uşaqlığım sizdə qaldı,
Hardadı de, bilim, dağlar!
Baş açmadım bu nə haldı,
Ötdü ayım, ilim, dağlar.

Kimə deyim ərzi halım?
Artıb qüssəm, dərd-məlalım.
Harda qaldı cah-cəlalım,
Zəngin obam, elim, dağlar?

Bu nə qəza, bu nə sovdu?
Şəvə saçım qar-qırovdu.
Ömür ki var, o bir ovdu,
Tətiyində əlim, dağlar.

Gün keçirrik ahu-zarda,
Arzu böyük, qismət darda.
Gözüm qaldı qayalarda,
Ətəyində əlim, dağlar.

Qartalların qıy verirmi?
Quzğunların pay verirmi?
Qayalardan hay verirmi,
Gur şəlalən, selin, dağlar?

Tofiq qaldı diləyində,
Zəncir ola biləyində.
Dəliqanlı küləyində
Daranaydı telim, dağlar!

Uşaqlığın ayaq izi

Uşaqlığın ayaq izi,
"Gors"un ocağında qaldı.
Bəxtimin zöhrə ulduzu,
Tərsə yaylağında qaldı.

Dəryazla ot biçdiyim gün,
Bir gözəli seçdiyim gün,
Eşq badəsi içdiyim gün,
"Qiblə" bulağında qaldı.

Biləmmədim diləyini,
Oxumadım ürəyini...
Öpdü nərgiz çiçəyini,
Ləçək dodağında qaldı.

Yığdım dəymiş çiyələyi,
Göyçəsultan, quşəppəyi.
Oxudum "Sarıköynəyi"
Bəlkə qulağında qaldı.

Göyçəmənə süfrə sərdi,
Gördüm çəmən-çiçək zərdi.
Gülə-gülə qatıq verdi,
Gözüm qaymağında qaldı.

Tofiq, harayla elləri,
Ağartdın qara telləri.
Ömrünün xoşbəxt illəri,
Şorcanın dağında qaldı.

Goyce.az